ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล

ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล เพื่อนๆฝูงๆ คิดหรือไม่ว่าพวกเรามีชีวิตไปทำอะไร มันมีมาเพื่ออะไร วันนี้พวกเราก็เลยมาบอกว่าเพราะเหตุไรพวกเราจำต้องตั้งว่า ชีวิตเป็นการเดินทางไกล


ตั้งแต่เล็กจนกระทั่งโตชีวิตผู้คนมักผ่านเรื่องราวล้นหลามที่เกิดขึ้นในชีวิตไม่ว่าจะเกิดเรื่องร้ายหรือเรื่องดีนั้น มันก็ราวกับการเดินทางไกลเพราะเหตุว่า การเดินทางไกลนั้นมันก็มีปัญหาต่อการเดินทางมีทั้งยังเรื่องร้ายเรื่องดีสำหรับการเดินทางไกลในแต่ละครั้ง วันนี้พวกเราจะมาเล่าว่าเพราะเหตุไรพวกเราจำต้องตั้งชื่อหัวข้อว่า “ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล” พวกเรามาเริ่มกันเลยแล้วกันนะ วันนึงพวกเราเกิดมาลืมตากว้าง มองไปมาก็ทราบว่าอยู่ในห้องคลอด เวลานี้ในวันที่พวกเรานั้นลืมตาวันแรก เป็นวันที่พวกเรานั้นไม่เคยทราบอะไรเลย แต่ว่าเพียงพอพวกเรามีชีวิตขึ้นมาพวกเราก็จะทราบได้ว่าพวกเรานั้นกำเนิดวันไหน เนื่องจากว่าพวกเรานั้นมีการแจ้งกำเนิดในใบแจ้งกำเนิด แต่ว่านั้นไม่ใช่ข้อความสำคัญวันเป็นการท้าวความอะ แม้กระนั้นการมีชีวิตมีความก้าวหน้าสำหรับในการเติบโต นั้นแหละ ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล  ไม่ได้ง่ายส่วนตัวเราเลยก็เลยเปรียบว่าชีวิตมันไม่ใช่การเดินทางเพราะ การเดินทางที่ทำให้พวกเรานั้นโต แล้วก็วิวัฒนาการนั้น มันคล้ายกับการเดินทางเนื่องจาก การเดินทางนั้น มีทั้งยัง พายุ แดด ลม ฝน รวมทั้งถนนหนทางที่ไม่ราบรื่นที่ให้พวกเรานั้นเดินทางได้สบาย ชีวิตพวกเรานั้นก็ราวกับการเดินทางไกล พวกเราก็เริ่มเดินทางไปเรื่อยๆ เลยยังคลุมเคลือว่าในอนาคตในวันหน้านั้นพวกเราจะเผชิญอะไรบ้าง แต่ว่าทุกๆครั้งที่พวกเราเดินทางนั้นพวกเรามักทิ้งการเดินทางที่พวกเราเดินทางผ่านมาไว้ด้านหลัง เพื่อที่จะได้ให้พวกเรามองออกไป ซึ่งการเดินทางที่พวกเราผ่านมาได้นั้น เป็นการที่พวกเราต้องดูตนเองเสมอรวมทั้งพวกเราจำเป็นต้องดูย้อนไปด้านหลัง เพื่อที่ให้ร่องที่การเดินทางของพวกเรานั้นเกิดเรื่องที่เตือนสติในวันที่พวกเราท้อ รอให้มันเป็นบทเรียนเพื่อนฝูงที่จะต้องรอเตือนสติตนเองที่ไม่ให้ตนเองนั้นพลาดกับบทเรียนเดิมๆ หรือเดินทางในทางที่ไม่ถูกก็เสมือนการหลงทางเนื่องจากการเดินทางหรือการใช้ชีวิตนั้น ก็ย่อมมีความเจ็บเสมอ มีความหมดหวัง แม้กระนั้นพวกเราผ่านบททดลองอันยากไปได้ ชีวิตพวกเราก็จะเริ่มโตไปอีกขั้น ยิ่งพวกเราเริ่มเดินทางได้ไกลมากแค่ไหนถึงแม้ว่าจะมีบททดลองยากแค่ไหนพวกเราก็จะผ่านมันไปได้ ทำให้พวกเรานั้นไม่กลัวสิ่งที่พวกเราจะพบด้านหน้าไม่ว่าพวกเรานั้นจะไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่พวกเราจะพบอยู่ด้านหน้านั้นมันจะยากมากแค่ไหน ซึ่งถ้าเกิดพวกเราใช้บททดลองก่อนหน้านี้มาประยุกต์กับปัญหาที่กำลังที่จะเกิดขึ้นด้านหน้านั้นพวกเราก็จะผ่านไปได้ แล้วก็เมื่อใดหันไปดูด้านหลัง พวกเราก็จะได้รับรู้ว่าการเดินทางที่แสนไกลของพวกเรานั้นผ่านอะไรมาบ้างจากจุดเริ่มแรกจนกระทั่งจุดที่พวกเรานั้นไปถึงเป้าหมายในชีวิต

Author: Jar Ellis